Home:‎ > ‎

diaken met bijzondere opdracht

Een bijzondere opdracht.

Het is heel goed mogelijk om je leven lang actief te zijn in de plaatselijke kerk, want veel is er te doen
en nodig is het ook. Maar geheel onverwacht werd aan mij de vraag gesteld: wil je de synodeafgevaardigde worden voor de classis Hoorn – Enkhuizen?
Het zou voor een jaar zijn, want de organisatie van de landelijke kerk ging veranderen, de classis Hoorn – Enkhuizen zou opgaan in de nieuw te vormen classis Noord-Holland en het aantal synodeleden zou flink verminderd worden.
Ik stemde toe. Synodeleden moeten een ambt bekleden en zo werd ik in de dienst in onze kerk op
4e zondag van Advent 2016 bevestigd als diaken met een bijzondere opdracht van de PG Opperdoes.
Voor een synodelid is het ook belangrijk te weten hoe er gesproken en gedacht wordt in de classis,
daarom werd ik uitgenodigd voor de classicale vergaderingen, maar ook voor de vergaderingen van
het breed moderamen van de classis.
Om ingewijd te worden in het reilen en zeilen van de synode was er een informatiebijeenkomst,
met een uitgebreid programma, verzorgd door het voltallige breed moderamen van de synode van de PKN.
Toen bleek al dat het veranderingsproces – Kerk 2025 – wat vertraging ging oplopen en zo is het synodeafgevaardigde zijn voor mij uitgelopen tot minstens voor de termijn van twee jaar.

 

Wat doen synodeleden?
Vergaderen! Soms een dag, soms twee dagen achter elkaar.
Dat valt mee als je nagaat dat de eerste vergadering van de Generale Synode, in Dordrecht, 400 jaar geleden, 180 dagen duurde.
Mijn eerste vergaderingen waren in “De Wereld” in Lunteren.
Sommigen kennen deze locatie, omdat er ook diaconale vakantieweken werden gehouden.
Inmiddels is “De Wereld” verkocht en nu vergadert de Generale Synode in “Nieuw Hydepark” in Doorn,
ook al bekend van vakantieweken. Voorafgaand aan de vergaderingen moesten er stapels papier worden doorgeworsteld.

Veel voorstellen tot wijziging van Kerkorde, ordinantiën en generale regelingen werden met
de post bezorgd. Niet alleen de voorstellen, maar ook wat er door kerkenraden en classes uit
het gehele land aan commentaren en wijzigingsvoorstellen was ingebracht.
Dat maakte toch wel dat ik niet geheel onbekommerd ter vergadering toog.
In de vergaderzaal vond ik mijn plek bij het bordje “classis Hoorn – Enkhuizen”,
met ook maar weer een stapeltje papieren, wat tussen de bedrijven door bestudeerd moest worden.

 Niet alleen vergaderen.

In de synodevergadering ontmoet je mensen uit het hele land en uit de volle breedte van de kerk.
De verschillende richtingen binnen de kerk en ontmoet je mensen van de bijvoorbeeld de
Evangelisch Lutherse Synode, leden van de Waalse Kerk, een afgevaardigde van de
Alt Evangelische Reformierte Kirche. Veel dominees natuurlijk, verder diakenen, ouderlingen en
ouderlingen kerkrentmeester. Mensen met prachtige functies als hoogleraar of verpleegkundige,
met nevenfuncties als penningmeester van een biljartvereniging tot mantelzorger,
van taalcoach tot lid van het bestuur van het Friesch Dagblad.
Kortom een gezelschap waar ieder zich thuis kan voelen.
Een voordeel was dat de classes steeds op alfabetische volgorde geplaatst werden,
zodat ik de tijd had met mijn buren vertrouwd te raken.

Het was nooit saai.
Elke vergadering had een gevarieerd programma.
Mijn laatste vergadering, die van november 2018, begon met een avondmaalsviering in de kapel,
de eerste dag werd afgesloten door de Pakistaanse bisschop Peters, die in de vergadering ons
deelgenoot had gemaakt van de vreugden, maar ook de moeiten die de Christelijke Kerk in zijn land
ondervindt. Christenen hebben het er heel moeilijk.
Denk bijvoorbeeld aan Asia Bibi, die hoewel vrijgesproken van godslastering,
volgens fanatici toch ter dood gebracht moet worden.

Er wordt gewerkt aan het mentaal weerbaar maken van met name jonge Christenen,
ook met steun vanuit de Protestantse Kerk in Nederland.

De nieuwe classispredikanten mochten zich zelf presenteren en er was een heel interessante
presentatie over de Protestantse Theologische Universiteit, door de rector.
In discussiegroepen hadden we het over experimentele vormen van kerk-zijn,
hoe moet het met de ambten en de bediening van de sacramenten in pionierskerken,
kliederkerken en dergelijke.
Besluiten van deze synodevergadering: een heel aantal kleine kerkordewijzigingen,
eigenlijk het netjes afwerken van de rafelrandjes die waren ontstaan door de grote
wijzigingen van Kerk 2025.
Het belangrijkste vergaderpunt was het onderwerp huwelijk en levensverbintenis.
In de kerkorde wordt onderscheid gemaakt tussen inzegenen van een huwelijk van man en
vrouw en het zegenen van een huwelijk van mensen met het zelfde geslacht.
De discussie was een overblijfsel uit de veelbewogen novembervergadering van 2017.
Toen kwamen we er niet uit. Nu was het onderwerp beter voorbereid in de vergadering gebracht
en besloten is de kerkorde op dit punt niet te wijzigen,
 maar wel uit te spreken dat liturgisch gezien er geen onderscheid is tussen zegen en inzegenen.

Afscheid.
Aan het eind van de vergadering werd afscheid genomen van synodeleden die hun termijn er op
hadden zitten, maar ook van hen die net als ik in afwachting van het veranderingsproces
in de kerk tijdelijk synodelid waren. En zo nam meer dan de helft van de leden  afscheid;
in de nieuwe situatie zullen er 20 synodeleden minder zijn.
Zo kwam er een einde aan mijn bijzondere opdracht.

 

Krijn Smit.