diaconie‎ > ‎

*Kenia mrt 2018

Kenia

Bij deze een berichtje over de projecten in Kenia geschreven vanuit het mooie Enkhuizen.  Er is weer een heleboel gebeurt in het zonnige, maar arme land 8000 kilometer verderop in het afgelopen jaar.

Ten eerste zijn er twee kinderen (de zoon van Tot: Raphael en de zoon van Carol: Andy) weer een heel jaar naar de middelbare school toegegaan. Dat is in Kenia heel bijzonder. Op dit moment is er voor alle kinderen basisonderwijs, maar dat is van erg slechte kwaliteit. Een klas met 100 kinderen zonder stoelen en tafels en met amper lesmateriaal is heel normaal.

De meeste kinderen moeten ook ver lopen om naar school toe te gaan, dus lang niet alle kinderen hebben toegang tot goed basisonderwijs, laat staan goed middelbaar onderwijs. Het halen van een middelbaar schooldiploma op een goede school is dus van groot onderscheidend belang op de arbeidsmarkt.
       Raphael gaat iedere dag met de bus naar school in de hoofdstad Nairobi en Andy woont op de school zelf, zijn ouders wonen namelijk in een klein dorpje. Andy’s beste vakken zijn geschiedenis en Engels en Raphael presteert het beste op het gebied van Swahili (de nationale taal) en biologie. Beiden zijn dit jaar begonnen aan het laatste jaar van de middelbare school. Als het goed is doen beiden in december eindexamen en dan hebben ze een middelbaar schooldiploma. Een prachtige investering voor een mooie toekomst in een land waar het hebben van een baan, inkomen en eten absoluut niet vanzelfsprekend is. Toch heel bijzonder dat ik hen 9 jaar geleden ontmoet heb en dat ze nu allebei in het examenjaar van de middelbare school zitten!
       Carol zegt hierover het volgende: “Ik kan niets teruggeven aan de sponsoren of aan God dat in de buurt komt van het grote geschenk dat jullie aan mijn zoon gegeven hebben. Het enige wat ik kan doen is alle glorie aan God geven en Hem vragen om jullie te zegenen in alles wat jullie doen. Ik weet dat God altijd bij ons allemaal is. Gods grote zegen ook voor de mensen in de kerk.”
En Tot vertelt: “2018 is het examenjaar van mijn zoon op de middelbare school. Ik kan het niet geloven, het is een wonder, het is God die dit heeft volbracht. Ik heb er geen woorden voor. Laat God jullie zegenen.”

Ten tweede is er van alles gebeurt binnen het voetbalproject van Tot, waar jonge jongens van de straat en de sloppenwijken met elkaar voetballen. Doel hierachter is om de kinderen via voetbal in contact te laten komen met elkaar en met de kerk. Het leven op straat en in de sloppenwijken is kei en keihard, de meest ernstige vormen van criminaliteit vinden plaats in Nairobi. Jonge jongens van de straat en de sloppenwijk, die soms al enkele dagen niets gegeten of gedronken hebben, worden gemakkelijk verleid om het criminele pad op te gaan.

 

Dit lijkt soms de enige uitweg om aan eten en drinken te kunnen komen. Tot was vroeger de leider van de grootste criminele bende van Nairobi en weet hier dus alles vanaf. Hij is tot geloof gekomen en zorgt er nu via voetbal voor dat de jongens leren kiezen voor een andere levenswandel.
       Met name tijdens schoolvakanties is de kans het grootst dat jonge jongens kiezen voor het criminele pad, de maaltijd die zij normaal gesproken op school ontvangen is er dan niet. Thuis is er in de kleine slop geen plaats en ze zwerven de hele dag op straat. Tot organiseert daarom iedere schoolvakantie een voetbaltoernooi. De eerste vakantie in april ging dit erg goed, veel jongens deden mee en het was een hele mooie tijd voor iedereen.
       Tijdens de tweede schoolvakantie in augustus was alles anders. Misschien hebben jullie het wel gezien op de televisie. De verkiezingen in Kenia waren niet goed gegaan, er was sprake van corruptie. De leider die met name de rijken achter zich heeft staan had het gewonnen, maar het gerucht ging dat er gesjoemeld was met de cijfers. De oppositie die met name veel medestanders uit de sloppenwijken heeft riep de bevolking op om te protesteren. Duizenden zeer arme mensen uit sloppenwijken gingen de straat op. De politie trad met harde hand op en er zijn honderden mensen vermoord. Tot zat samen met verschillende jongens van het voetbalproject een week lang ondergedoken in de kerk.
 

Ze durfden niet terug naar hun huizen in de sloppenwijken, omdat het daar te gevaarlijk was. Dit was een hele spannende tijd.
Gelukkig is alles weer wat rustiger geworden, ondanks dat Kenia nog steeds geen overeenstemming heeft gevonden omtrent het presidentschap. Het toernooi in december kon gelukkig gewoon weer als vanouds doorgaan. De jongens en Tot hebben er ontzettend van genoten. Het blijft nog steeds onzeker hoe de toekomst van Kenia eruit gaat zien, alle gebed voor dit land is daarom zeker welkom.

Namens alle kinderen, Tot en Carol hartelijk bedankt voor alles de afgelopen jaren!

                                                         Hartelijke groet, Laura Heese-Smit